Przejdź do treści

Question tags

“Lubisz tańczyć w deszczu, co nie?”. Czasem zaczynamy coś mówić stwierdzając fakt, ale po chwili myślimy sobie… “hmm, a może jednak się upewnię” 😉 wtedy z odsieczą przychodzą właśnie question tags.

W polskim mówimy “co nie?”, “czyż nie?”, “prawda?”, a po angielsku… Jest trochę więcej opcji. Na szczęście użycie question tags ma jasno ustalone zasady, które do tego są bardzo logiczne, więc rach-ciach można się tego nauczyć 😊 

Przyjrzyjmy się kilku przykładom: 

  • He is a mechanic, isn’t he
  • You aren’t happy, are you
  • Maria hates tomatoes, doesn’t she
  • He doesn’t go to pubs often, does he
  • You went to see Jane, didn’t you
  • They have bought a new car, haven’t they
  • Tom didn’t pay the bills, did he? 

Zauważyliście pewną prawidłowość? A może kilka? 

Jak tworzy się question tags? 

Question tag, to właśnie ta krótka część po przecinku na końcu zdania. Składa się z operatora oraz zaimka osobowego. Operator to to, co pomaga nam robić pytania po angielsku, czyli często czasownik posiłkowy (np. Do, have, did). W question tag nie ma miejsca na nazwy własne, imiona itp., dlatego podmiot zdania głównego trzeba zawsze zamienić na zaimek osoby (np. “Tom” na “he”). 

Pierwsze co się rzuca w oczy, to zmiana formy oznajmującej/przeczącej. Jeśli zdanie jest w formie oznajmującej (he is a mechanic), question tag będzie przeczące (isn’t he?). W sytuacji odwrotnej, kiedy zdanie jest w formie przeczącej (you aren’t happy), question tag będzie oznajmujące (are you?). Możemy sobie wyobrazić, że to taki mały stworek, który lubi mieć inne zdanie i mówić o tym tupiąc nóżką 😉 

Za to stworek ten bardzo lubi osoby, o których mówimy – osoba nie ulega zmianie. Jeśli w zdaniu głównym mamy “they” (they have bought a new car), w question tag również musi być they (haven’t they?). Jeśli podmiot w zdaniu główny ma konkretną nazwę, albo imię, zamieniamy go na zaimek osobowy. Widzimy tutaj, że stworek tupnął nóżką, zmienił zdanie, ale ciągle trzyma za rączkę tą samą osobę 😉 

Stworek zmienia zdanie, ale czasu zmienić nie potrafi – czas również jest zachowany. “You went to see Jane”, to past simple i w takim samym czasie pojawi się nasz question tag – “didn’t you”. To właśnie w odniesieniu do czasu gramatycznego ważny jest nasz operator. Trzeba przypomnieć sobie jak w danym czasie robi się pytania, np. w past simple używa się  “did” i dodać go w odpowiedniej formie (oznajmującej lub przeczącej przed zaimkiem osobowym). 

Teoria brzmi lekko skomplikowanie, ale uwierzcie mi, że znając dobrze czasy gramatyczne, bez problemu użyjecie question tags.  

Spójrzmy na jeszcze kilka przykładów: 

  • Kate is going to travel a lot this year, isn’t she? 
  • You have visited Rome, haven’t you? 
  • Bob and July are playing in the garden, aren’t they? 
  • They won’t come to the party, will they? 
  • Mark is very easygoing, isn’t he? 

Najłatwiej zapamiętać to wyobrażając sobie tego zbuntowanego stworka, który jedną ręką trzyma mocno osobę, drugą czas, a każde zdanie, które usłyszy próbuje podważyć i tupiąc nóżką dodaje, albo odejmuje “not”.