Zaimki osobowe w greckim

Jak część z Was pewnie wie, w greckim występują fleksyjne zaimki osobowe (mianownik, dopełniacz, biernik). Spróbujemy to dla Was uporządkować! 

W mianowniku najczęściej nie używamy zaimka osobowego, ponieważ domyślamy się osobyna podstawie końcówki czasownika (podobniej jak w polskim) «Θέλω να πάω στο σούπερ μάρκετ» (thélo na páo sto súper márket) = Chcę iść do sklepu (nie ma konieczności użycia «εγώ»). 

*Możemy używać zaimka, aby podkreślić naszą wypowiedź: «Εγώ θέλω να πάω στο σούπερ μάρκετ, όχι εσύ» (eghó thélo na páo sto súper market, óhi esí), czyli: “Ja chcę pójść do sklepu, nie ty”.  

Ονομαστική (onomastikí) = mianownik 
εγώ (eghó) = ja 
εσύ (esí) = ty 
αυτός (aftós) / αυτή (aftí) / αυτό (aftó) = on / ona / ono  
εμείς (emís) = my 
εσείς (esís) = wy 
αυτοί (aftí) / αυτές (aftés) / αυτά (aftá) = oni/one 

Zaimki osobowe w formie biernika używane są, aby zastąpić dopełnienie bliższe: «Η Άννα ξέρει τη Μαρία. Την ξέρει.» (I Άna xéri ti María. Tin xéri) = Anna zna Marię. Ona ją zna. 

I na koniec, używamy zaimków osobowych w dopełniaczu, kiedy zastępują dopełnienie dalsze: «Μίλησες στον Γιάννη; Ναι, του μίλησα.» (mílises ston Ghiáni? Ne, tu mílisa) = Rozmawiałeś z Johnem? Tak, rozmawiałam z nim.  

Αιτιατική (etiatikí) = biernik Γενική (ghenikí) = dopełniacz 
με (me) = mnie 
σε (se) = ciebie 
τον (ton) / τη(ν) [ti(n)] / το (to) = jego / ją / to  
μας (mas) = nas 
σας (sas) = was 
τους (tus) / τις (tis) / τα (ta) = ich/je 
μου (mu) = mnie 
σου (su) = ciebie 
του (tu) / της (tis) / του (tu) = to jego / ją / to  
μας (mas) = nas 
σας (sas) = was 
τους (tus) = ich/je 

*Te słabe zaimki, zarówno w bierniku jak i w dopełniaczu pojawiają się bezpośrednio przed czasownikiem.